RSSDe handen smekend ten hemel
Nederland en de Hongaarse revolutie
Dit artikel gaat over de betekenis van de Hongaarse Opstand voor Nederland. Daarin blijkt dat het Westen nauwelijks interesse had voor de gebeurtenissen in Hongarije en zeker geen oorlog wilde riskeren. Hoewel in Nederland de reacties buitengewoon scherp waren, bleef ook de Nederlandse regering terughoudend in het bieden van hulp.
Lees verder...Eindelijk gerechtigheid?
De Hongaarse opstand een halve eeuw en een omwenteling later
Na de Tweede Wereldoorlog werd Hongarije een satellietstaat van de Sovjetunie. Tegen de achtergrond van de geschiedenis van Hongarije van de laatste vijftig jaar gaat de auteur in op het herinneren en het vergeten van 1956.
Lees verder...Diepe verbondenheid in het reformatorisch geloof
Eeuwenoude relatie tussen de kerken in Hongarije en Ne- derland
Dit artikel gaat in op de eeuwenoude betrekkingen tussen de reformatorische kerken in Nederland en Hongarije en laat zien hoe vooral het onderwijs daarin een belangrijke rol speelde.
'Ze moeten ons niet'
De Hongaarse ingenieur Péter Schermann vierde zijn 75ste verjaardag op 29 mei met de VCH bij het congres ‘Hongarije 1956’ . Na vijftig jaar in Nederland te hebben gewoond, is de kloof met zijn geboorteland groot geworden, vertelt hij. Hieronder het verslag van het congresinterview, met latere uitbreidingen.
Lees verder...Comenius als 'speelbal' tussen Oost en West
Het Comeniusverdrag en het Nederlandse Oost-Europa- beleid tijdens en na de Koude Oorlog
De beroemde Tsjechische filosoof, theoloog, pedagoog en humanist Jan Amos Komensk (1592-1670), ofwel Comenius zoals zijn gelatiniseerde naam luidde, is in 1670 in het Gothische kerkje in Naarden begraven. Hij was vanwege het rekatholiseringsbeleid van de regering naar Nederland gevlucht. Comenius was voor Tsjechoslowakije een nationaal symbool. In 1933 sloten Nederland en Tsjechoslowakije het zogenaamde Comeniusverdrag: Nederland gaf Tsjechoslowakije de grafkapel voor één gulden voor ‘onbegrensden tijd’ in erfpacht. Dit verdrag was tijdens en na de Koude Oorlog een opmerkelijk politiek-symbolisch onderdeel van het Nederlandse Oosteuropabeleid.
Lees verder...Terugblik op de Koude Oorlog door een dwarse journalist
Aleksej Bujevski zag er een bootje als een bureaucraat uit. Donkergrijs pak, aan saaie bril, niet meer de jongste, een wat gezwollen gezicht (dat zelden aan lach vertoonde), een beetje voorovergebogen, vaak in de weer met allerlei paperassen, moeilijk toegankelijk voor journalisten. In zijn hoogtijdagen was Bujevski uitvoerend secretaris van de afdeling buitenland van het Patriarchaat van Moskou, lid van het Centraal Comité van de Wereldraad van Kerken en prominent lid van de Commissie van Internationale Zaken van diezelfde Wereldraad...
Lees verder...De SGP: van ‘dominee’ naar ‘koopman’
De buitenlandse politiek van de SGP tijdens de Koude Oorlog (1949-89)
De SGP-nota 'Ver weg en toch dichtbij' van 1996 over de visie van de SGP op het buitenlandse beleid, stelt dat de SGP tijdens de Koude Oorlog een min of meer consistente buitenlands-politiek beleid heeft gevoerd. "Een goed voorbeeld van deze constante lijn in de visie op het buitenlands beleid, [is] de positie die de SGP innam in de kernwapendiscussie in het begin van de jaren tachtig," aldus de schrijvers. Van een constante lijn in de visie op het buitenlandse beleid is echter beslist geen sprake. Integendeel, het beleid veranderde onder invloed van de fractievoorzitters en internationale ontwikkelingen regelmatig.
Lees verder...