WebfeedRSS
Loading

Spannende vondst Jordanië

Margaret Barker

In een grot in Jordanië zijn recent kleine boekjes gevonden met bladzijden van lood, zo bericht BBC News.

Lees verder...

Willibrord in Nederland

Willibrord in Nederland - "Apostel der Friezen"

Willibrord was een vroeg-middeleeuwse monnik, afkomstig uit midden-Engeland, uit het zuidelijk deel van Northumbrië. Hij leefde in de overgang van de zevende naar de achtste eeuw (657/8-739) en bij tijd en wijle wordt hij in Nederland en Luxemburg herdacht als de eerste prediker die zich heeft ingezet om in deze streek het christelijk geloof ingang te doen vinden.



Lees verder...

Cyrillus van Jeruzalem: ‘city promotion’ door een bisschop

Constantijn de Grote

Jeruzalem was aan het begin van de vierde eeuw een onbeduidende provincieplaats in het Romeinse Rijk. Zijn Joodse grootsheid had het met de verwoesting van de Joodse tempel in 70 en na de Bar Kochba opstand (132-135) definitief verloren. In 135 herstichtte keizer Hadrianus de stad als Aelia Capitolina; de naam verwijst naar één van de namen van de keizer en naar Jupiter Capitolinus, de Romeinse oppergod. Jeruzalem is duidelijk pagaan van karakter in de tweede en derde eeuw: het had culten en heiligdommen voor een verscheidenheid aan goden en godinnen: Jupiter, Aphrodite, Serapis, Dionysus, Mars, Tychè en andere. De oorspronkelijk Joodse bevolking was door Hadrianus vervanging door immigranten uit Syrië en andere nabijgelegen gebieden. Die bevolking was wat omvang betreft aanzienlijk geslonken in vergelijking met die tijdens de Joodse periode van de stad; men schat dat in de tweede en derde eeuw Aelia niet meer dan 15.000 inwoners had. Het leven in Aelia werd sociaal, religieus en economisch sterk beïnvloed door de aanwezigheid van een onderdeel van het 10de Romeinse legioen (Legio X Fretensis). Het vertrek van dit onderdeel aan het einde van de derde eeuw naar Eilat aan de Rode Zee moet een forse aderlating voor de stad zijn geweest qua bevolkingsaantal en economische welvaart.

Lees verder...

De hoogste tijd!

Augustinus' niet-lineaire tijdsbegrip

Foto van klok © Transparant 2009

De globalisering heeft sinds de jaren negentig van de vorige eeuw een hoge vlucht genomen en is sindsdien een belangrijk thema geworden in politiek en wetenschap. Gezien de huidige preoccupatie met terrorisme is het begrijpelijk dat de aandacht vooral uitgaat naar de wijze waarop globalisering spanningen tussen culturen veroorzaakt. Volgens de filosoof Hans Achterhuis wordt daarbij één bron van spanningen veronachtzaamd, namelijk 'de wereldwijde strijd om zeggenschap over de eigen tijd'.

Lees verder...

Ambrosius van Milaan: politicus of geestelijke?

Recensieartikel

Icoon van Ambrosius van Milaan

De Griekse held Herakles kreeg als baby te maken met twee grote slangen. Ze kropen in zijn wieg en hadden het pasgeboren ventje gedood, als de held niet over wonderbaarlijke krachten beschikt had. Hij kneep de twee indringers eenvoudig tot moes. Boven de wieg van Ambrosius hing een zwerm bijen. Ze gingen niet, zoals de twee slangen bij Herakles, tot de aanval over, maar duidden een voorteken aan: het honingzoete redenaarstalent van de grote kerkvader, zoals een levensbeschrijving van Ambrosius, die in de oudheid zeer gerespekteerd werd. Sterker nog: De kerkvader Augustinus droeg de schrijver van Ambrosius' biografie, Paulinus van Milaan, persoonlijk op Ambrosius' leven tot in detail te beschrijven.

Lees verder...

Eusebius' Kerkgeschiedenis: een monument uit de vroege kerk

Recensieartikel

Eusebius Kerkgeschiedenis cover

Recensieartikel n.a.v. Eusebius' Kerkgeschiedenis. Vertaald, bewerkt en van aantekeningen voorzien door dr. Chr. Fahner (Zoetermeer, 2000) fl. 65,00.

Lees verder...

Keizers sterven niet in bed...

Recensie

Cover van Keizers sterven niet in bed

n.a.v. Fik Meijer, Keizers sterven niet in bed(Amsterdam: Athenaeum-Polak & Van Gennep, 2001) 237 blz., €19,95.

Romeinse keizers waren hun leven nooit zeker, zegt Fik Meijer in zijn boek over het grote imperiale sterven. En inderdaad, van de 87 keizers die het Romeinse Rijk kende, kwamen er maar een handjevol vreedzaam aan hun einde. Dat was in het begin, tijdens de relatief rustige tweede eeuw en later, na de kerstening van Rome. Christelijke keizers werden niet minder vaak afgezet, maar konden behalve ter dood gebracht ook nog bisschop worden gemaakt in een ver verbanningsoord. Het overkwam Avitus in 456 en Glycerius in 474.

Lees verder...