RSSRomantiek en geschiedenis
De blijvende actualiteit van historicus George Puchinger
George Puchinger (Amsterdam, 1 april 1921 - Lunteren, 15 september 1999) kreeg eind 1997 een lichte beroerte. Hij begon daarna te somberen en zich op te sluiten in zijn statige woning aan de Haagse Koningin Emmakade. Een groepje mensen om hem heen smeedde daarop het plan 'GP' ombeurten mee uit eten te nemen. Die uitstapjes leidden veelal naar restaurant De Gouden Leeuw in Voorschoten. Vanaf de parkeerplaats naar de ingang van het restaurant was het nog een eindje lopen. Degene die Puchinger begeleidde, moest hem een arm geven. En liep zo met George Puchinger aan zijn arm De Gouden Leeuw binnen. Hij had het gevoel een monument rond te leiden, het gevoel dat de naoorlogse familie van Winston Churchill moeten hebben gehad, of Robert Craft tijdens zijn omzwervingen met Igor Stravinsky.
Lees verder...Prof.dr. M. Brands over Puchinger
'Een intellectuele holle bolle Gijs'
Maarten Brands leerde George Puchinger op het NIAS in Wassenaar in het academische jaar 1976-1977 kennen. 'We waren overbuurmannen. Puchiner kwam naar mij toe en liet niet meer los. Ik kwam uit Amsterdam, van de UvA, en was leerling van Romein. Puchinger was daar wel nieuwsgierig naar. Hij dacht dat we daar allemaal marxist waren en kon zich aanvankelijk nauwelijks voorstellen dat Romein zich niet met ja-knikkers omringde. Daarover kon hij mij urenlang uithoren.'
Lees verder...Prof. J. Kamphuis over Puchinger:
'Als een klimop hangend aan een stam'
Een generatiegenoot met wie Puchinger de degens meer dan eens mee kruiste, was Jaap Kamphuis. Beiden waren actief als wetenschapper en journalist. Zelden waren ze het eens. Een te prominente aanwezigheid in diens eigen werk, belet de Kamper emeritushoogleraar om Puchinger te erkennen als serieus historicus. Tegelijk voelt Kamphuis een diepe verbondenheid met Puchinger als christen.
'Van veel historici heb ik veel en graag geleerd, maar Puchinger heeft mij wetenschappelijk niets gedaan. Helaas.
Dr. H.A. Groeneveld over Puchinger:
'Van een andere planeet'
'Als je in het ziekenhuis, de gevangenis of het klooster terechtkomt, dan moet je je schikken, anders kun je niet leven.' Hans Groeneveld citeert Puchinger, die zeer moeilijk om hulp vroeg, maar die in het verzorgingtehuis waar hij aan het eind van zijn leven naar toe ging, alles over zich heen liet komen.
Prof.dr. Jan Lever over Puchinger:
Wie na de oorlog lid wilde worden van de Utrechtse SSR moest het volledige Wilhelmus uit zijn hoofd leren en Kuypers Evolutie-rede uit 1899 bestuderen. Dat moest van de vrienden George Puchinger en Jan Lever. Beiden hebben zich ontwikkeld en zijn veranderd. 'Puchinger is nu een legendarische figuur, die een tijdlang als een zuurdesem in de gereformeerde wereld heeft gewerkt', vertelt Lever in zijn appartement in Arnsterdam-Zuid.
Lees verder...Dr. Leo Kok over Puchinger:
'Een nooit opgehelderd mysterie'
Aan het einde van een springerig gesprek dat zes uur heeft geduurd, zegt hij bij de deur: 'En nu is hij ons toch nog ontglipt.' Hij zegt het met een mengeling van bewondering en ergernis. Maar die ambivalentie past precies bij de relatie van Leo Kok tot George Puchinger. Hij blijft hem dankbaar als stimulerend leermeester, maar waarom, zo vraagt hij zich af, heeft Puchinger zich nooit verantwoord over zijn bekering?
Lees verder...Prof.dr. R. in't Veld over Puchinger:
'Conservering van het goede'
In het kantoor van de Vereniging Landelijke Organen Beroepsonderwijs (COLO) in Zoetermeer, waar Roel ln 't Veld bestuursvoorzitter is, vindt het interview met deze oude vnend van George Puchinger plaats. Een medewerker vraagt ons nog een beetje geduld te hebben. 'Hij zit op het moment nog even bij de minister, maar komt er zo aan.' Een paar minuten later komt de grote gestalte van In 't Veld de kamer hinnen. Als hij hoort dat het om een gesprek over zijn relatie en waardering van George Puchinger gaat, licht zijn gezicht op.
Lees verder...Tussen Delft en Genčve
Een onderzoek naar ontwikkelingen op het CSFR-dispuut Johannes Calvijn in de periode 1950 tot 2000
Veel (oud)studenten associëren Delft niet zozeer met Willem van Oranje, maar niet mannen en techniek. Wie zal ze dat kwalijk nemen? De leden van Johannes Calvijn, het Delftse CSFR-dispuut, studeren natuurkunde, mechanica en civiele techniek. Dat is nu eenmaal andere koek dan geschiedenis. Johannes Calvijn heeft een belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis van de CSFR. In dit artikel staat deze geschiedenis centraal. Het artikel doet verslag van een onderzoek naar de continuďteit en verandering van de afgelopen vijftig jaar, in het leven en denken van de (oud-)leden het dispuut Johannes Calvijn in relatie tot kerkelijke en maatschappelijke ontwikkelingen.
Lees verder...Interview met prof.dr. A. Th. van Deursen
Een goede kennis van Maurits
De verwachting dat A. Th. van Deursen een biografie zou schrijven over prins Maurits, leefde al sinds 1979. In dat jaar zag namelijk aan biografische bijdrage van zijn hand over de prins het licht in bundel Nassau en Oranje. Na 21 jaar is de hoop in vervulling gegaan. De eerste grote biografie van de emeritus hoogleraar en dan over die veelbesproken held van veel protestantse geschiedschrijvers in de afgelopen eeuwen. Een proeve van ontmythologisering of juist een poging om prins Maurits te behouden voor ontluistering door een seculiere biograaf? Een vraaggesprek over Maurits, methodiek en maatstaven.
Lees verder...