Geurende rozen en snerpende pauwen
Reacties van twee protestantse tijdschriften op het moder- nisme van Tachtig
Van Vincent van Gogh naar de literatuur is geen grote stap: de schilder heeft er zich tijdens zijn leven intens mee beziggehouden. In een van zijn vele brieven aan broer Theo heeft hij het over zijn ‘min of meer onbedwingbare hartstocht voor boeken’. Behalve linnen, verf, geld en tabak komen we in die brieven dan ook veel literatuur tegen.
Lees verder...Welk licht verspreidt Vincent van Gogh eigenlijk?
In het voorwoord van de catalogus van de overzichtstentoonstelling van het werk van Vincent van Gogh (1857-1890) die in 1990 in het Van Gogh Museum en in het Kröller-Müllermuseum te zien was, schreef koningin Beatrix: "Onder zeer moeilijke omstandigheden ontwikkelde deze bevlogen domineeszoon zich in minder dan tien jaar – en vrijwel geheel op eigen kracht – van een goedwillende amateur tot een volleerd meester, wiens werk tot ver over onze grenzen bekendheid heeft gekregen."
Lees verder...Esthetiek en atrophie
Protestantse kunstkritiek in het fin de siècle
Dweepziek en verdord, zo typeerde de gereformeerde leidsman Abraham Kuyper in 1898 de kunstverering die hij om zich heen opmerkte. De mensen wilden genieten, op de hoogte zijn van de laatste ontwikkelingen in de literatuur, het toneel en de schilderkunst, ze wilden meepraten over de artistieke mode en zwijmelen bij een mystieke ervaring, maar het was allemaal armzaligheid. De kunst werd decadent, ze werd zelf religie en klom van haar troon om zich te geven aan het profanum vulgus.
Lees verder...Van Goghs "voorbeeldige tragiek"
"Misschien breekt het inzicht nog eens door, dat Rembrandt een groter kunstenaar is dan Rafaël," schreef Delacroix zo’n anderhalve eeuw geleden. Dit was voor die tijd een gewaagde veronderstelling. Maar het vermoeden is uitgekomen.
Lees verder...