Anti-slavernijcampagne als bindmiddel tussen overheid en zending
casus Gambia
Toen Sir Charles MacCarthy in 1819 op verlof ging naar Engeland, legde hij een aantal opmerkelijke bezoeken af. MacCarthy, gouverneur van Sierra Leone en de Engelse kolonies in de Senegambia, bezocht namelijk een aantal zendingsorganisaties. Zijn verzoek aan hen was dat ze zich zouden vestigen in de gebieden rond de rivier de Gambia. De Engelse overheid had namelijk in 1816 een zandbank in de Gambiarivier aangekocht, St. Marys genaamd, om er een garnizoen van het Royal African Corps te vestigen dat slavenschepen moest onderscheppen.
Lees verder...Katholieke missionarissen over protestantse zendelingen in China in de negentiende eeuw
‘Bedriegelijke lieden, zaaiers van dwalingen’
In de negentiende eeuw trokken katholieke missionarissen en protestantse zendelingen naar China. De twee groepen hadden hetzelfde doel: heel China te winnen voor het ware geloof, het christendom. Protestanten en katholieken waren in Europa echter al eeuwenlang uit elkaar gegroeid. Hoe pakte de verdeeldheid bij het thuisfront uit in het Chinese missieveld? Nederlandse en Belgische paters deden er in hun brieven naar Europa verslag van.
Lees verder...De welvaart van het nieuwe leven
Zending op Papoea
De zending op Nieuw-Guinea (het huidige Papoea, Indonesië) kende een nogal ongelukkige start. Met de dood van de eerste zendeling - werkman C.W. Ottow in 1862 en de dood van de eerste jezuďetenpatet C. le Cocq d’Armandville in 1896 begon de christianisering van the devils own counry niet onder een gelukkig gesternte. Ondanks tegenslagen kregen zending en missie vooral vanaf de jaren twintig van de vorige eeuw de wind in de rug, niet in de laatste plaats door de uitbreiding van het koloniale bestuur. Na de Tweede Wereldoorlog waren tal van organisaties actief in zending en missie, waaronder de zending van de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) in het Boven-Digoel gebied.
Lees verder...Bijbels egalitarisme in zuidelijk Afrika (ca.1850-1900)
Zuidelijk Afrika was in de negentiende eeuw een geliefde bestemming voor zendelingen. De zendelingen zagen mogelijkheden tot massale bekeringen onder bijvoorbeeld de Bantu’s, Zoeloe’s, Khoikhoi (‘Hottentotten’), San (‘Bosjesmannen’), Hlubi an Nguni. Dit essay onderzoekt de houding van de zandelingen ten opzichte van deze zwarte bavolking. De idee dat ieder mens gelijk is voor God (egalitarisme) is een ideaal in het christeijke gedachtegoed. Maar hoe werkt dit in de praktijk van de zending? Wat gebeurde er als het egalitarisme botste met het doel van de zending?
Lees verder...Religie en geschiedfilosofie
In het vorige nummer van Transparant schreef Ewald Mackay een belangwekkende bijdrage over de rol en aard van de historische sensatie in het denken van geschiedfilosoof Frank Ankersmit. Mackay schreef onder andere dat hij Ankersmits pleidooi voor een nieuwe aandacht voor de historische sensatie (Johan Huizinga) waardeert. Daarbij onderscheidt hij zich van Ankersmit door een eigen weg voor christenhistorici te bepleiten: een verbinding van klassieke theologie en christelijke filosofie met de innerlijke, mystieke weg. Hieronder een reactie van Ankersmit.
Lees verder...Transparant 19.2
Themanummer "Zending"
Precies 200 jaar geleden, op 1 januari 1808, trad in de Verenigde Staten een wet in werking die de import op slaven verbood. Het jaar daarvoor hadden de Britten de slavenhandel ook al afgeschaft. Het succes van de abolitionisten in Groot-Brittannié was in belangrijke mate te danken aan een actieve groep evangelischen, die zich hiervoor al een aantal jaren sterk had gemaakt. Diezelfde evangelischen onderhielden vaak nauwe banden met zendingsorganisaties, die vanaf de jaren 1790 begonnen op te komen. Voor de meesten van hen bestond er weinig verschil tussen de humanitaire taak en de zendingsopdracht: in beide gevallen was het van belang dat fatsoenlijke burgers en christenen hun verantwoordelijkheid namen in het wereldrijk dat de Britten hadden gevestigd.
