Dr. H.A. Groeneveld over Puchinger:

'Van een andere planeet'

Nap, W.J. en T. van der Schans

'Als je in het ziekenhuis, de gevangenis of het klooster terechtkomt, dan moet je je schikken, anders kun je niet leven.' Hans Groeneveld citeert Puchinger, die zeer moeilijk om hulp vroeg, maar die in het verzorgingtehuis waar hij aan het eind van zijn leven naar toe ging, alles over zich heen liet komen.

Het liefst had Puchinger willen sterven aan de Koningin Emmakade, maar enkele van zijn oudste vrienden hadden hem kunnen overtuigen dat het niet langer ging. Het moeilijkste was om zijn boeken achter te laten. 'Als je de kamer binnenkwam, moest je je al glijdend tussen de stapels boeken en papieren een weg banen, Puchinger ergens achter in de kamer aan tafel vermoedend. Het liefst had hij gezien dat zijn huis een museum geworden was. Een GP-boekenmuseum', herinnert Groeneveld zich.

Hoe hebt u hem als zo leren kennen?
'We hadden een hechte en langdurige vriendschap, ondanks het feit dat we uit twee totaal verschillende werelden kwamen. Ik heb geen enkele religieuze achtergrond. Wat dat betreft, kom ik van een andere planeet, maar dat was helemaal geen probleem. Wat niet wil zeggen dat hij water in de wijn deed wat betreft zijn religieuze overtuiging. We spraken zelden of nooit over godsdienst. Wel onophoudelijk over geschiedenis en politiek. Die vriendschap ontstond tijdens de voorbereiding van mijn promotie aan de VU. Puchinger vond de begeleiding die ik van mijn promotor ontving maar niks. Een promotor moet een leermeester zijn en daarom nam hij achter de coulissen de begeleiding over. Elke keer als ik drie pagina’s tekst had vervaardigd, gingen we weer uit eten en spraken over alles behalve wat ik had geschreven: het ging over politiek, geschiedenis – vooral parlementaire geschiedenis, journalistiek, boeken, schilderijen. We kwamen erachter dat we uit dezelfde buurt in Den Haag kwamen.

Het was heel opvallend dat hij tegen mij altijd heel mild is geweest. Anderen hebben soms wel het nodige van hem te horen gekregen... Ik denk dat ik hem vooral na zijn strijdbare periode heb leren kennen. Toen was hij uitgevochten...'

Hoe zou u hem dan typeren?
'Hij was een hele harde werker. In de tijd bijvoorbeeld dat hij bij Shell in dienst was om het werk van Gerretson af te maken, zat hij daar van 7.00 uur tot 4.00 uur 's middags. Daarna deed hij van 5.00 uur tot 11.00 uur 's avonds onderzoek voor zijn boeken over de kabinetsformaties. Hij had natuurlijk geen gezinsleven, geen familie.'

 Download het complete artikel (pdf)

 Download het complete artikel (Word)

Jaargang 12 (2001) No 3 - themanummer Puchinger

Trefwoorden: George Puchinger, Geschiedschrijving, Protestantisme.