Congres over de Hongaarse Opstand groot succes

Een impressie

Damme, L.J. van

Op maandag 29 mei 2006 hield de vereniging in samenwerking met het Instituut Geschiedenis een congres in het Academiegebouw te Utrecht. De conferentie had als thema de Hongaarse Opstand van oktober 1956, dit najaar vijftig jaar geleden.

Nieuwe opzet

Voor deze nieuwe vorm was gekozen nadat twee jaar geleden een bezinning had plaats gevonden over de positie en de doelstellingen van de vereniging (zie Transparant 15.3, jrg. 2004). Een van de uitkomsten van dat debat was dat de VCH minder vaak grote jaarvergaderingen zou moeten beleggen en een zo breed mogelijke groep zou moeten bereiken.

De nieuwe vorm mag in meerdere opzichten geslaagd heten. In tegenstelling tot de traditionele jaarvergaderingen was de belangstelling over- weldigend. Ruim honderd deelnemers meldden zich, aanmerkelijk meer dan was verwacht. Door deze belangstelling begon de conferentie een half uur later dan gepland.

Conferentie over de Hongaarse Opstand

Dagvoorzitter en bestuurslid drs. Johan Snel stond bij wijze van opening kort stil bij de doelstellingen en uitgangspunten van de Vereniging. Ook wees hij op de hogere betekenis van de spreuk in het wapen van de Universiteit Utrecht: 'Zon der gerechtigheid, verlicht ons'. Het doel om zich niet alleen duidelijk te profileren maar daarbij ook een zo'n breed mogelijke groep aan te spreken, is op deze wijze geweldig gelukt.

Prominente gast was de Hongaarse ambassadeur in Nederland, dhr. Gábor Szentiványi. In zijn welkomstwoord stond hij niet alleen kort stil bij de feitelijke gebeurtenissen in de herfst van 1956, maar ook bij de voor Hongaren historische betekenis van het Academiegebouw. Vanaf de zeventiende tot en met de negentiende eeuw volgden Hongaarse studenten hier hun colleges. Bovendien hadden zij naast het Academiegebouw een eigen kapel. Voor Hongaren in Nederland was Utrecht op die manier zowel het wetenschappelijke als het kerkelijke centrum. Op maandag 29 mei waren er opnieuw veel Hongaren in Utrecht. Naast de lectoren dr. József Gyula Orbán en prof. ir. Péter Schermann waren er velen die destijds naar Nederland waren gevlucht of er direct bij betrokken waren, zoals ds. István Tüski, die in 1956 de vlucht van de Hongaren naar Nederland coördineerde. Daarnaast was ook de tweede generatie prominent aanwezig. Onder het genot van koffie, thee of een traditionele Hongaarse Palinka was er volop ruimte voor ontmoeting en het uitwisselen van ervaringen.

Bijzonder was dat de gebeurtenissen van de herfst van 1956 ook een muzikale vertolking kregen. Het duo Helene Michielsen (dwarsfluit) en Jeroen Snijder (piano) brachten op treffende wijze een benefietconcert ten gehore, met werken van diverse Hongaarse componisten. De opbrengst hiervan was bestemd voor het Therapeutical Pedagogical Support Centre in het Hongaarse Gödöllo.

De grote belangstelling was niet alleen te danken aan de media-aandacht voorafgaand aan het congres, maar had ongetwijfeld ook te maken met het actuele thema en het programmaaanbod. Zoals uit dit nummer blijkt, was de opzet zo gekozen dat er zowel aandacht was voor de wetenschappelijke, maatschappelijke als individuele aspecten van de Hongaarse Opstand en de reacties in Nederland. Het is zonder meer deze combinatie geweest die veel mensen wist aan te spreken. Of deze aanpak een ware succesformule is, zal de toekomst moeten uitwijzen. Deze dag was in ieder geval hoopgevend!

Jaargang 17 (2006) No 4 - themanummer Hongarije 1956

Trefwoorden: Hongaarse Opstand, Congres, Hongarije.