De Franse refugiés en de Waalse kerken

De integratie van de Hugenoten die rond 1685 met tienduizenden tegelijk naar onze streken waren gevlucht om te ontkomen aan de vervolging van Lodewijk XIV, is een beroemd succesverhaal. Het is waar dat er mislukkingen zijn geweest: sloebers die zich niet konden aanpassen, geen plek vonden op de arbeidsmarkt en wie niets anders overbleef dan te zwerven op straat, waar zij de schrik werden van nette burgerlieden. Maar verreweg de meeste asielzoekers wisten in de noordelijke Nederlanden hun weg te vinden; ze namen de plaatselijke zeden en gewoonten over en slaagden erin een nieuw bestaan op te bouwen. Hun kindskinderen zouden gewone Nederlanders woren, niet te onderscheiden van de nakomelingen van hun gastheren.

Lees verder...